... و عملیات خودنابودسازی به شکست انجامید.

اژدهای شوخ طبع به من سلام کرد، ولی من او را همچنان نادیده گرفتم.

برخی در بازی احتمالاتی زندگی استراتژی همواره برد دارند.

سلام،
يک سایت مسابقات برنامه نویسی جدیدا ایجاد شده است به نام Codeforces. اگر دوست داشتید سری بزنید. به نظر من که خیلی جذاب است.
يکی از ويژگی های این سایت این است که هر کدام از اعضاء می توانند وبلاگ هم داشته باشند. این لینک وبلاگ من در آنجاست.

در آن عصر هنگام من مُردم،
ولی پس از مرگ من معجزه ای رخ داد،
و به زندگی جاودانه دست یافتم و باور کردم که مرگ پایان دنیا نیست،
و من هرگز این معجزه را فراموش نخواهم کرد.

عملکرد من در این مسابقه خوب نبود، ولی بد هم نبود. البته نسبت به دو مسابقه قبل خیلی بهتر بود :)

در سوال 250 امتیازی، نسبتا خوب عمل کردم و سعی کردم با دقت بنویسم و در نتیجه نسبتا کند نوشتم. سوال نسبتا آسانی بود، ولی در مقایسه با اکثر سوال های 250 امتیازی سخت تر بود و دقت بیشتری می خواست.

در سوال 500 امتیازی، سوال برنامه سازی پویای نسبتا آسان و سرراستی بود، انتظار داشتم بتوانم بیشتر از 400 امتیاز بدست بیاورم، ولی به علت اشتباهاتی نامعلوم، در ورودی های نمونه جواب درست نگرفتم، و پس از تلف کردن زمانی برای دیباگ، بخشی از کد را دوباره نوشتم و حدود 270 امتیاز گرفتم. اشتباه من در این سوال این بود که در جاهایی که می توانستم از تابع استفاده کنم از تابع استفاده نکرده بودم و کد کثیف و غیر قابل فهم شده بود.

با توجه به اینکه این دو سوال نسبتا زیاد طول کشید و زمان زیادی برای سوال سخت باقی نمانده بود، در زمان باقیمانده هر دو سوال را با مقداری ورودی دستی تست کردم و کدشان را دوباره بررسی کردم تا مطمئن شوم مشکلی ندارند.

در مرحله ی Challenge، سعی کردم محتاط باشم، ولی 2 کدی که تشخصیص دادم اشتباه است و می توانستم Challenge کنم، قبل از اینکه من اقدام کنم Challenge شدند. اشتباه من در این مرحله این بود که تعدادی تست خوب آماده نکرده بودم تا بتوانم سریع تر Challenge کنم.

رتبه ام 103 شد، امتیاز تاپکدرم از 2221 به 2242 افزایش پیدا کرد، که تغییر زیادی نبود، و تنها از اینکه نتیجه مثل دو دفعه پیش افتضاح نشده بود راضی بودم. ولی دوست دارم به دورانی برگردم که نصف مسابقات جزو 50 تای اول بودم :)

دیروز در این مسابقه آنلاین شرکت کردم. با توجه به اینکه با کمی دقت می توانستم جزو 4 تیم اول بشوم (به جای هشتم)، از عملکرد خودم کاملا راضی نبودم، ولی به هر حال بد هم نبود.

در این پست، به عملکرد خود و مقداری به سوال ها می پردازم، ولی بررسی کامل سوال ها را بعدا و هنگامی که همه سوال ها را حل کردم در پستی جداگانه خواهم نوشت :)

ابتدا شروع به خواندن سوال ها کردم، تا سوال های خیلی آسان را پیدا کنم. تا اینکه يکی از شرکت کنندگان سوال G را با سرعت حیرت انگیز در دقیقه 12 حل کرد. سوال سختی نبود، یک سوال احتمالاتی که با تشکیل دستگاه معادلات خطی و حل آن به راحتی حل می شد. ولی چون تعداد دفعاتی که سر مسابقه کد حل دستگاه معادلات خطی نوشته بودم کم بود، کد این مساله را با احتیاط و کند زدم و دقیقه 41 این مساله را حل کردم. یکی از کارهای مثبتی که کردم این بود که قبل از submit چند تست دستی دادم، و یکی از خطاهایی که مرتکب شده بودم را رفع کردم (سایز آرایه را کم در نظر گرفته بودم). عملکردم در این سوال نسبتا راضی کننده بود. تنها يک نکته ی منفی وجود داشت و آن این بود که کد این مساله را با تسلط کامل و سریع نزدم، و احتمالا باید مروری بر الگوریتم های استاندارد بکنم تا آن هایی را که کاملا مسلط نیستم را کاملا مسلط شوم.

سوال دومی که حل کردم، سوال B بود، که مساله ی شبیه سازی آسانی بود. نمی دانم کار درستی کردم یا نه، ولی چون اندازه ورودی مساله بزرگ بود، به جای استفاده از ساختار map زبان ++C، از ساختار داده ای استفاده کردم که عملیات مجموعه رشته ها را سریع تر انجام دهد، که برای همین کد این مساله هم کمی زیاد طول کشید (حدود 30 دقیقه). البته باز هم راضی بودم، خیلی زیاد طول نکشید، با اینکه می شد حدود 15 دقیقه صرفه جویی کرد.

سوال سومی که حل کردم، سوال I بود، که به صورت حریصانه، و با استفاده از BFS حل کردم. از عملکردم برای این مساله ناراضی بودم. اولین اشتباهی که کردم، دقت نکردم که برای تعداد پریدن ها محدودیت وجود دارد و الگوریتم و کد اولم مشکل داشت و باعث شد مدتی تلف شود. پس از اینکه برای ورودی نمونه جواب اشتباه کردم، متوجه خطایم شدم و الگوریتم صحیح را طراحی و پیاده سازی کردم که زیاد طول نکشید، ولی Wrong Answer گرفتم. پس از بررسی الگوریتم و اطمینان از صحت آن، و اطمینان از اینکه هیچ جای برنامه overflow رخ نمی دهد، و خواندن کد و نیافتن اشتباه، چند تست دستی به برنامه دادم تا تستی که برای آن جواب اشتباه می گرفتم را پیدا کنم و متوجه شوم که جایی از برنامه به جای r*r، نوشته بودم r. کمی باید بیشتر دقت کنم!

سوال چهارمی که حل کردم، سوال H بود، که یک شبیه سازی ساده بود. این مساله را نسبتا بدون خطا حل کردم، و شاید تنها نکته ی منفی این بود که حل این مساله آسان 40 دقیقه طول کشید. البته با فرض اینکه بررسی سوال های باقیمانده ی دیگر و خواندن صورت سوال احتمالا 15 دقیقه طول کشیده، خیلی هم بد نبود.

سوال پنجمی که حل کردم، سوال D بود، که با استفاده از مدل کردن مساله به صورت ضرب ماتریس حل می شد. یافتن ایده برای حل این مساله، نسبتا زیاد طول کشید، شاید حدود 40 دقیقه. ولی باز هم خیلی زیاد نبود. بزرگترین اشتباهم در این مساله که کد آن ساده بود این بود که در نوشتن کد عجله کردم و ماتریسی که تشکیل می دادم درست نبود و جواب نمی گرفتم. البته تست های صورت سوال را می گرفتم، ولی یکی از کارهای خوبی که کردم این بود که چند تست دستی ساده دادم تا متوجه شوم برنامه ام در برخی موارد اشتباه جواب می دهد. دیباگ کردن این مساله کلی طول کشید تا مدت زمان حل این مساله حدود 90 دقیقه باشد.

سوال ششمی که حل کردم، سوال F بود، که یک مساله خیلی ساده بود، ولی با این حال عجله کردم و دقت نکردم و دو اشتباه مضحک کردم که باعث شد 2 بار Wrong Answer بگیرم. البته در نتیجه ی مسابقه خیلی تاثیر نداشت، ولی اگر این 2 خطا را نمی کردم، به جای هشتم، هفتم می شدم.

سپس به سراغ سوال E رفتم، که پس از کمی بررسی روی کاغذ آن را با استفاده از برنامه سازی پویا حل کردم، و حدود 15 دقیقه به پایان مسابقه کد آن را شروع کردم که متاسفانه نتوانستم آن را بدون اشکال تمام کنم. اگر اشتباه های سوال های قبل را نکرده بودم، وقت خیلی بیشتری برای این سوال داشتم (حداقل 90 دقیقه به جای 40 دقیقه) و می توانستم 7 سواله شوم.

در مورد دو سوال باقیمانده: سوال C به نظر قابل حل با برنامه سازی پویا می آید، و سوال A احتمالا با استفاده از روش عقبگرد و حرس کردن حل می شود.

امیدوارم دفعات بعدی خطاهای کمتری مرتکب شوم :)

دلبندم! اجازه نده مخالفتت با شخصی باعث شود تا در تصمیم گیری ها شتاب کنی! عمیق تر بنگر!

پ.ن. : این را بعد از دیدن خوابی نوشتم، در اثر اتفاقات روزمره ننوشتم.

شخص الف: "2 + 2 چند می شود؟"
شخص ب: "4"
شخص الف: "بی شعور، همه می دانند که 2 + 2 برابر با 5 است!"
شخص ب: "نه، حاصل تفکرات من می گوید که 4 می شود!"
شخص الف: "احمق، نادان، تو را خواهم کشت تا زمین از فساد پاک شود، و درس عبرتی برای دیگران شود که بدانند 2 + 2 برابر با 5 است!"

از دفترچه خاطرات سريوژا در 15 آوریل 2009: «اعتراف می کنم، دروغ گفتم! شاید بزرگترین دروغ زندگی ام را! (تا حالا؟)»

مرگ به سراغ همه کس می آید، حتی خاطرات ...

کاش قایقی تنها بودم در اقیانوسی بی کران.

اجازه ی حضور در بهشت به مدت یک دقیقه را بدست آوردم،
وارد بهشت شدم، دقیقه ای گریستم،
خارج شدم به جهنم بازگشتم، به سرعت دویدم و در دره ای از آتش فرو رفتم.

لحظات دردناک حداقل این خوبی را دارد که انسان برخی شرایط نامطبوع خود را کشف می کند،
ولی ممکن است این بدی را داشته باشد که برخی از این کشفیات اشتباه باشند!

گاهی اوقات انسان محکوم است که زندگی شادی داشته باشد،
گاهی اوقات انسان محکوم است که احساس تنهایی نکند،
گاهی اوقات انسان خاطرات گذشته را پاک می کند،
و زمان حال بدون هیچ خاطره و ردپایی می گذرد،
و آینده ای مجهول و بی اهمیت فرا می رسد.

وجود خودمان (و بازخورد رفتارمان) دلیل خوبی است برای اینکه درباره ی دیگران و معنی رفتار آن ها زود قضاوت نکنیم.

هنگامی که جوان تر بودم، هنگام سحر با صدای پرنده ها از خواب بیدار می شدم، و لذتی عجیب به من دست می داد.
تا آنکه مدتی پیش، در جایی سکنی گُزیدم که پرنده ی مهاجر در آن می خواند!
شنیدن صدای پرنده ی مهاجر و مشاهده ی طریقه پرواز آن از هر لذتی فراتر بود،
دوست داشتم تا آخر عمر هر روز صبح تا شب به صدای پرنده ی مهاجر گوش فرا می دادم،
ولی حیف که پرنده ی مهاجر نیاز دارد که مهاجرت کند، و من هرگز به آرزوی خود نخواهم رسید!

تحصیل خواهم کرد، تحصیل خواهم کرد تا فراموش کنم ...
فراموش کنم که من تنها هستم.

تحصیل خواهم کرد، و به مدارج بالاتر دست پیدا خواهم کرد ...
احساس بودن در بهشت را خواهم کرد،
ولی فراموش خواهم کرد که در بهشت واقعی نیستم،
و جایی که من هستم تنها یک باغچه است،
و پائیز و زمستانی در راه است.

تحصیل خواهم کرد، و شخصیت مهمی خواهم شد، شخصیتی بسیار مهم!
مردم مرا دوست خواهند داشت، و مرا تحسین خواهند کرد،
ولی فراموش خواهم کرد که مردم تخصص مرا دوست دارند، و نه من را،
فراموش خواهم کرد که مردم مثل من شدن را دوست دارند، و نه بودن با من را،
و فراموش خواهم کرد که تنها یک تصادف برای فراموش شدن کافی است!

تحصیل خواهم کرد، تحصیل خواهم کرد تا فراموش کنم، فراموش کنم درد واقعی وجود داشتن را! درد تنها بودن را ...

پائیز خواهد آمد، و من تنها خواهم بود، تنهاتر از گذشته،
زمستان خواهد آمد، و من سرد خواهم شد، سردتر از گذشته،
بهار خواهد آمد، و آرام از کنارم خواهد گذشت، بی آنکه وجودش را حس کنم،
تابستان خواهد آمد، ولی من به فکر رسیدن پائیز سال بعد خواهم بود!

دوباره پائیز خواهد آمد، زمستان، بهار، و تابستان نیز،
ولی دردها همه فراموش شده، و من فقط به فکر بالا رفتن هستم، به فکر بالا رفتن از قله های افتخار!

به اوج قله های افتخار خواهم رسید، نفسی خواهم کشید،
و سپس خود را پرت خواهم کرد به سوی دردهای فراموش شده،
ولی حیف که ظرفیتش را نخواهم داشت،
و چه پایان غم انگیزی خواهد داشت بودن من!

چه خوش گفت آن دوست نیک کردار:
«از فراموش شدگان هستیم و خواهیم بود»
وای به حال من،
منی که مرگ نیز فراموشم کرده است!

پ.ن. : منظورم از جملات بالا این نبود که حس می کنم دوستانم مرا به خاطر چیز دیگری ، و نه به خاطر خودم، دوست دارند. لطفا سوء تفاهم نشود! اگر با کسی رفتار دوستانه ای دارم، مطمئن باشد که از او خیلی خوشم می آید! :) و اگر نسبت به کسی احساس خوبی نداشته باشم، معمولا آشکار می سازم!

</html>

تابستان تصمیمات بزرگ، تصمیماتی که هیچ کدام عملی نشد ...
ولی زندگی همچنان جریان دارد.

ساعت دوازده و چهل و پنچ دقیقه، هنگامی که به نظر می رسید خوشبختی من در حال آغاز شدن است، دنیا به پایان رسید.

جاودانگی نیاز به کارهای بزرگ دارد، ولی کارهای بزرگ نیازی به جاودانگی ندارند ...

هنگامی که «ارواح پلید» به «رویاها» ی انسان راه پیدا می کنند، احساس عجیبی به انسان دست می دهد که در یک هنگام، هم احساس خوشبختی می کند و هم احساس بدبختی ...

53 تکنیک CSS که زندگی بدون آن ها امکان پذیر نیست!

وبلاگ David Eppstein

programming.reddit.com

بعضی وقت ها از این کد برای سریع تر خواندن ورودی استفاده می کنم. مسلما از scanf سریع تر است. چون شرایطی که مورد استفاده قرار می گیرد محدود تر است و می توان بسیاری از چیز ها را فرض گرفت.

سلام،

اگر دوست داشتید، سری به http://wiki.pykello.net/doku.php?id=november_rain بزنید.

چند کتاب مجانی خیلی خوب برای خواندن و لذت بردن از زندگی:
1. کتاب نظریه ی بازی
2. جبر مجرد کاربردی
3. هندسه ی محاسباتی

29 ژانويه ی سال 1992، آندرو اس. تتنباوم: "لینوکس منسوخ شده است" (لینک بحث در گروه کاربران minix)

توضيح: نظر آندرو تننباوم این بود که سیستم های مدرن به سمت معماری ريزهسته (Micro-Kernel Architecture) حرکت می کنند، در حالیکه لینوکس دارای معماری یکپارچه (Monolothic Architecture) بود (و هست.)

برخی بخش های جالب و بامزه از این بحث:

Andy Tanenbaum says:

At most of you know, MINIX is a hobby

Linus Benedict Torvalds answers:

Re 1: you doing minix as a hobby - look at who makes money off minix, and who gives linux out for free. Then talk about hobbies. Make minix freely available, and one of my biggest gripes with it will disappear. Linuxhas very much been a hobby (but a serious one: the best type) for me: I get no money for it, and it's not even part of any of my studies in the university. I've done it all on my own time, and on my own machine.

Andy Tanenbaum says:

My real job is a professor and researcher in the area of operating systems.

Linus Benedict Torvalds answers:

your job is being a professor and researcher: That's one hell of a good excuse for some of the brain-damages of minix. I can only hope (and assume) that Amoeba doesn't suck like minix does.

Andrew S. Tanenbaum says:

MINIX is a microkernel-based system. ... Linux is a monolithic style system.

Linus Benedict Torvalds answers:

If this was the only criterion for the "goodness" of a kernel, you'd be right. What you don't mention is that minix doesn't do the micro-kernel thing very well, and has problems with real multitasking (in the kernel). If I had made an OS that had problems with a multithreading filesystem, I wouldn't be so fast to condemn others: in fact, I'd do my
damndest to make others forget about the fiasco.

Linus Benedict Torvalds says:

PS. I apologise for sometimes sounding too harsh: minix is nice enough if you have nothing else. Amoeba might be nice if you have 5-10 spare 386's lying around, but I certainly don't. I don't usually get into flames, but I'm touchy when it comes to linux

Andy Tanenbaum says:

I still maintain the point that designing a monolithic kernel in 1991 is a fundamental error. Be thankful you are not my student. You would not get a high grade for such a design

Linus Benedict Torvalds answers:

Well, I probably won't get too good grades even without you: I had an argument (completely unrelated - not even pertaining to OS's) with the person here at the university that teaches OS design. I wonder when I'll learn

می توان برای مدتی به یک نقطه زُل زد و از این زُل زدن لذت هم برد، مگر این که اجباری در کار باشد.

بهشت سبز به خانه ام می آید،

و من خاکستری می گریم،

خاکستری، خاکستری، خاکستری، ...

------------------------------

میز مواخذه و جایگاه محاکمه و روز بازخواست

آشوب در پس جبینم

به نابخشوده ترین راه

آه، به نابخشوده ترین راه

من میان روشنی و تاریکی تاب می خورم ...

امروز به بررسی مساله Collecting Bugs که یکی از سوالات ACM/ICPC 2004 NEERC Northern Subregional و همچنین یکی از سوالات آخرین مسابقه هفتگی ما بود می پرازم.

صورت سوال: n نوع شیء آبی و از هر کدام به اندازه ی بی نهایت و s نوع شیء زرد و از هر کدام به اندازه ی بی نهایت داریم. هر روز یک شیء آبی و یک شیء قرمز را به تصادف انتخاب می کنیم. هنگامی که از هر نوع شیء آبی حداقل یکی و هر نوع شیء قرمز حداقل یکی انتخاب کرده باشیم دیگر ادامه نمی دهیم. می خواهیم امید ریاضی تعداد روزهایی که به آخر کار می رسیم را پیدا کنیم.

طبق تجربه، در چنین مواردی که حداکثر تعداد روزها معلوم نیست، نباید به راه حلی که به ازای هر مقداری احتمال رخداد آن را حساب کرد و جمع حاصل ضرب مقادیر در احتمالات نتیجه را حساب کرد. و باز هم طبق چندین سوال احتمالاتی که تا حالا دیده ام، این گونه مسائل اکثر با برنامه سازی پویا قابل حل شدن می باشند. برای آشنایی و یادگیری بیشتر در باره ی مسائل احتمالاتی در مسابقات برنامه نویسی و دیدن چندین مثال دیگر به مقاله ی Understanding Probabilitiesسایت Topcoder مراجعه کنید.

فرض کنید F_i,j امید ریاضی حالتی باشد که در آن تعداد اشیاء آبی که تا به حال هیچ وقت انتخاب نشده اند i و تعداد اشیاء قرمز که تا به حال هیچ وقت انتخاب نشده اند برابر j باشد. چندین حال برای جفت i و j داریم:

1- i = 0 و j = 0: در این صورت دیگر لازم نیست هیچ روزی ادامه دهیم و جواب برابر با 0 خواهد بود.

2- i = 0 و j != 0: به هر حال باید یک روز انتخاب را انجام دهیم. در این روز به احتمال j/s شیء زردی که قبلا هیچ وقت انتخاب نکردیم را انتخاب می کنیم و در روز های بعد باید با j-1 شی انتخاب نشده ی زرد ادامه دهیم، و با احتمال s-j)/s) یکی از اشیاء زردی را که قبلا انتخاب کردیم را انتخاب می کنیم و در روز های بعد باید با j شی انتخاب نشده ی زرد ادامه دهیم. بنابراین F_i,j در این حالت برابر خواهد بود با:

که با ساده کردن معادله ی بالا برای F_0,j بدست می آوریم:

3- حالت سوم وقتی i != 0 و j = 0. با استدلالی مشابه حالت قبلی برای این حالت بدست خواهیم آورد:

4- حالتی که i != 0 و j != 0: در این صورت با احتمال i/n \* j/s شیء آبی جدید و شیء زرد جدیدی انتخاب خواهیم کرد، با احتمال n-i)/n \* j/s) شیء زرد جدید انتخاب خواهیم کرد ولی شیء آبی جدیدی انتخاب نمی کنیم، ... که در این صورت F_i,j برابر خواهد بود با:

که با ساده کردن معادله ی بالا خواهیم داشت:

و کد من برای حل این مساله:

امروز به بررسی مساله ی K-th Number که یکی از سوالات ACM/ICPC 2004 NEERC Northern Subregional و همچنین آخرین مسابقه ی هفتگی ما بوده می پردازم.

صورت مساله این است که n تا عدد داریم و می خواهیم پرسش هایی از نوع: "k-امین کوچکترین عدد در بین اعداد i-ام تا j-ام چیست؟"

مثلا اگر n عدد ما عبارت باشند از: {1,5,2,6,3,7,4} ، سومین کوچکترین عدد بین اعداد 2-ام تا 5-ام (یعنی {5,2,6,3} ) برابر 5 می باشد و اولین کوچکترین عدد بین اعداد 4-ام تا 4-ام برابر 6 می باشد.

بدیهی ترین راه این است که برای هر پرسش اعداد i-ام تا j-ام را مرتب کنیم و k-امین کوچکترین را به عنوان خروجی چاپ کنیم. ولی در این صورت برای پاسخ به هر پرسش زمانی از مرتبه ی (O(n*log n صرف خواهیم کرد که با توجه به اینکه حداکثر 5000 پرسش از این نوع را می خواهیم پاسخ دهیم این راه حل چندان مناسب نمی باشد.

کلید اصلی حل این سوال این است که می توانیم به پرسش "چند عدد کوچکتر یا مساوی عدد m در بین اعداد a-ام تا b-ام وجود دارد؟" در زمان (O(log² n پاسخ داد. در نتیجه با استفاده از پاسخ این پرسش و جستجوی دودوئی می توان هر پرسش را در زمان (O(log³ n پاسخ داد. در زیر شبه-کد مربوط به این قسمت را مشاهده می کنید:

حال، به بررسی اینکه چگونه می توان تعداد اعداد کوچکتر یا مساوی یک عدد را بین اعداد a-ام تا b-ام به دست آورد می پردازیم. برای این کار، از درختی دودوئی استفاده می کنیم. مثلا برای مثال بالا این درخت به شکل زیر خواهد بود:

ریشه ی این درخت نماینده ی کل اعداد می باشد. فرزند سمت چپ هر گره نماینده ی نیمه ی اول بازه ی مربوط به آن گره و فرزند سمت راست نماینده ی نیمه ی دوم بازه ی مربوط به آن گره می باشد. همچنین برای هر کدام از گره ها اعداد موجود در بازه ی مربوط به آن را به صورت مرتب شده داریم.

بدیهی است که می توان هر بازه را معادل با یک سری گره در این درخت در نظر گرفت که تعداد آن گره ها از مرتبه (O(log n می باشد. مثلا برای بازه ی 2 تا 7، گره های 3-2 و 7-4، برای بازه ی 3 تا 5 گره های 3-3 و 5-4 و ...

با استفاده از جستجوی دودوئی می توان مشخص کرد که در یک آرایه ی مرتب چند عدد کوچکتر یا مساوی یک عدد خاص وجود دارد. پس برای مشخص کردن تعداد اعداد کوچکتر مساوی یک عدد در بازه ای خاص، گره های مربوط به آن بازه را در درخت پیدا می کنیم و با استفاده از جستجوی دودوئی در آرایه ی مربوط به هر گره تعداد اعداد کوچکتر مساوی در کل بازه را بدست می آوریم. پیچیدگی زمانی این مرحله از مرتبه ی (O(log² n می باشد.

حالا توضیح می دهیم که درخت بالا را چگونه می سازیم. برای ساختن درخت بالا از یک آرایه استفاده می کنیم که عنصر با اندیس یک ریشه ی درخت می باشد و فرزندان گره با اندیس i گره هایی با اندیس های 2i و 2i+1 می باشند. در این آرایه، برای هر گره نگه می داریم که آرایه ی مرتب شده مربوط به آن گره در کجا قرار دارد. من در راه حل خودم آرایه های مرتب شده را در یک آرایه ی دیگر ذخیره کرده ام و در آرایه ی اصلی برای هر گره اندیس شروع و طول مکانی که آرایه ی مرتب شده مربوط به آن گره در آن قرار دارد را نگهداری می کنیم.

در زیر تابع مربوط به ایجاد این درخت را مشاهده می کنید:

این تابع اندیس شروع و طول قسمتی از آرایه را که می خواهیم به درخت اضافه کنیم و همچنین اندیس گرهی از درخت که این قسمت از آرایه به آن اضافه خواهد شد را می گیرد. برای درست کردن کل درخت، آن را با پارامترهای (Create(0,n,1 صدا می کنیم.

و بالاخره، به بررسی روش انتخاب گره های مناسب برای بدست آوردن جواب مساله می پردازیم. فرض کنید می خواهیم گره هایی از زیردرخت با ریشه ی root را انتخاب کنیم که بازه ی مربوط به هر کدام از این گره ها کاملا زیر مجموعه ای از بازه ی مورد نظر باشند و هیچ دو گرهی وجود نداشته باشد که پدرشان یکی باشد و بازه ی مربوط به پدرشان نیز زیر مجموعه ی بازه ی مورد نظر باشد. برای این کار، چند حالت وجود دارد:

1- بازه ی مربوط به root هیچ اشتراکی با بازه ی مورد نظر ندارد. در این صورت هیچ کدام از فرزندان root عضو مجموعه گره های مورد نظر نیست. و نیازی نیست فرزندانش را بررسی کنیم.

2- بازه ی مربوط به root زیرمجموعه ی بازه ی مورد نظر می باشد. در این صورت خود گره root داخل مجموعه گره های مورد نظر می باشد. و نیازی نیست فرزندانش را بررسی کنیم.

3- بازه ی مربوط به root زیر مجموعه ی بازه ی مورد نظر نمی باشد، ولی با بازه ی مورد نظر اشتراک دارد. در این صورت خود گره root داخل مجموعه ی گره های مورد نظر نمی باشد ولی تعدادی از گره های موجود در زیر درخت آن متعلق به این مجموعه می باشد. در این صورت فرزندان root را باید بررسی کنیم.

شبه کد تابع مربوط به انتخاب گره ها به شکل زیر خواهد بود:

گمان کنم توضیحات بالا برای حل مساله ی مورد نظر کافی باشد. ولی اگر همچنان مشکلی داشتید یا پیشنهادی داشتید comment بگذارید!

این مساله مثال خوبی بود برای یادگیری کار کردن با درخت های دودوئی برای پاسخ دادن به query های مربوط به یک آرایه. برای تمرین بیشتر توصیه می کنم مسائل ساده تر زیر را نیز حل کنید:

- Potentiometers

- Unreal Story : که البته این سوال یک راه حل خیلی ساده تر و تمیزتر هم دارد. ولی به هر حال آن را می توان با این روش نیز حل کرد.

- Cryptography

قابل توجه مشترکان بازار بورس Topcoder! قیمت irancoldfusion در روزهای اخیر به شدت با کاهش روبرو بوده است و زمان خوبی برای خریدن سهام این handle می باشد. کارشناسان پیش بینی می کنند که قیمت سهام irancoldfusion افزایش چشم گیری در دو هفته ی آینده خواهد داشت.

هفته ی گذشته قیمت Chmel_Tolstiy افزایش چشم گیری داشت. ولی این handle برای خرید پیشنهاد نمی شود. چون احتمالا دفعات بعد سقوط خواهد کرد.

گزینه های مناسب دیگر که پیشنهاد می کنم: AdrianKuegel و PMH و HiltonLange و ltdtl.

------------------------------

پی نوشت: برای اطمینان از کم ریسک بودن سرمایه گذاری بر روی irancoldfusion در وضعیت فعلی، به پروفایل وی در سایت TJU مراجعه کنید!

سلام دوستان،

چند هفته است با وجود تلاش و تمرین فراوان، بدتر از قبل عمل می کنم، و نتایجم ظاهرا "شکستی" بیش نیست! به چند نمونه توجه کنید:

- پنج شنبه صبح، در مسابقه ی هفتگی Topcoder با وجود داشتن ایده ی درست برای هر دو سوال 250 امتیازی و 500 امتیازی، هیچ کدام را درست پیاده سازی نکردم و یکی Challenge و دیگری Failed System Test شد! و Rating ام 150 تا پایین آمد!

- پنج شنبه در مسابقه ی هفتگی دانشکده، با وجود داشتن اعتماد به نفس کافی و ایده ی درست برای سوال آخر، آن را درست پیاده سازی نکردم و چندین جواب Time Limit Exceeded ناراحت کننده دریافت کردم! گمان کنم اگر به راه حلم ایمان کافی می داشتم، حتما پس از گرفتن Time Limit Exceeded آن را درست می کردم و سرافکنده و شکست خورده به خوابگاه برنمی گشتم!

ظاهرا مشکل من عدم دقت است ... ولی گمان کنم مصطفی راست می گوید که "نباید خودم را زیاد ناراحت بکنم، دست خودم نیست که ... "

-----------------------------------------------------

یک روش عالی و امتحان شده برای حل مسائل سخت: پس از درک سوال به توالت بروید و چند دقیقه ای آن جا فکر کنید. مزیت این مکان نسبت به پشت کامپیوتر این است که به کیبورد دسترسی ندارید و تحریک نمی شوید کد بزنید (منبع)

وقتی لکه ی جوهر روی یک صفحه بیافته اگه دفتر رو ورق بزنی ممکنه چندین صفحه بعد هم جوهری شه...باید صبر کرد تا خوب خشک شه!

توزندگی هم اگه لکه ای روی یک صفحه اش افتاد برای پوشوندنش سریع شروعبه ورق زدن نکنید چون ممکنه صفحه های بعدی زندگی هم لکه دار شه!

صبر کنید...صبر!

فقط کاش..کاش..

کاش لکه اون قدر بزرگ نباشه که صبر هم راه حلش نباشه!

به درود، دنیای زیبای آرزوهای من. فعلا، تا دیدار بعدی.

از دفترچه خاطرات سریوژا در ششم می 2007:

"به این فکر بودم که در صفحه ی ششم دفترچه ی نقاشی ام چه بکشم ... ولی آن را دست نخورده و سفید رد کردم ..."

در مکان های خیلی خیلی دور، سیاره ای وجود دارد به نام لیمپاندایینین. جمعیت فعلی این سیاره کمتر از 20 نفر و شعاع آن متغیر است.

زندگی در این سیاره ی قشنگ و دوست داشتنی زیباست. ولی حیف که اکثر انسان ها از وجود این سیاره خبر ندارند!

در این سیاره، هر اظهار نظری از روی محبت انجام می گیرد.

در این سیاره، زبان های برنامه نویسی به جای "Goto"، از "Please come with me to" و به جای while X do از while X let's do استفاده می کنند.

دیروز، پتیا، يکی از ساکنان این سیاره تصمیم به ترک سیاره گرفت. "اُ پتیای عزیز، لطفا پیش ما بمان"

اکثر گاوهای خال خالی دوست دارند بزغاله های بی خال لاغر را اذیت کنند. ولی، بتسی، گاو خال خالی سیاره ی ما، این طور نیست. او حتی به بزغاله های بی خال لاغر کمک هم می کند. حتی یک بار عاشق یکی از آن ها شده بود!

هر بار که یکی از اعضای این سیاره زخمی می شود، همه ی هفتاد و هفت گل موجود در این سیاره پژمرده می شوند.

دیروز داشتم در این سیاره قدم می زدم و همراه با بقیه ی ساکنان این سیاره زمزمه می کردم:

"مانند جزیره ای هستم در یک اقیانوس بی انتها

چیزی برای گفتن ندارم،

ولی حاضرم زندگی ام را وقف تو کنم

..."

چه کسی می گوید بتسی آواز قناری ها را درک نمی کند؟!!

تراژدی ويرجينيا تک که یادتون هست؟

نرم افزار وبلاگم را از Wordpress به Serendipity تغییر دادم. علت این کار هم این بود که Wordpress خیلی زور می گفت و بعضی از تغییرات دستی من در کد HTML مربوط به پست ها را تغییر می داد.

علاوه بر آن، Serendipity به طور پیش فرض تقویم شمسی و زبان فارسی را پیش فرض پشتیبانی می کند، دارای ویرایشگر بهتری است، و قابلیت انعطاف آن بیشتر است.

احتمالا دلیل اینکه Wordpress بیشتر به کار می رود این است که: 1. قدیمیتر است 2. استفاده کننده های آن زیاد است و کلی Plug-in برای آن ایجاد شده است.

چون تا یکی-دو هفته دیگر هاستینگ وب سایتم را عوض خواهم کرد، فعلا همه ی مطالب وب لاگ وردپرسم را به اینجا نیاوردم. می توانید مطالب وبلاگ قبلی را در آدرس blog.pykello.net/wp-index.php مشاهده کنید.

قالب فعلی وبلاگم تغییر یافته ی قالب Idea است. لطفا نظرات و پیشنهادات خودتان را درباره ی این قالب بیان کنید.

از دفترچه خاطرات سریوژا در روز سوم آوریل 2007: «... وای بر من! کوهی که به قله ی آن صعود کرده بودم از یخ بود و با طلوع آفتاب آب شد! ...»

سلام،به این مساله توجه کنید: یک گراف ساده ی بدون جهت با حداکثر 15 راس داریم. الگوریتمی پیشنهاد بدهید که تعداد زیر گراف های همبند آن را پیدا کند. بیشتر افراد، از جمله من، وقتی عدد 15 را می بینند، سعی می کنند مساله را با استفاده از برنامه سازی پویا (Dynamic Programming) مدل سازی کنند [...]